Zweten op de Sloveense bergpassen en een iets te spannend animatie- programma

Het is inmiddels alweer 4 augustus. Exact 7 maanden geleden vond de overdracht van ons huis plaats. De afgelopen maanden hebben wij al onwijs veel mooie plekken bezocht en terwijl wij verder rondreizen worden wij telkens weer verrast door nog meer schoonheid.

Wij zijn inmiddels in het noord- oosten van Slovenië aangekomen. Dit nadat wij eerst 2 weken in het Oostenrijkse Altenmarkt hebben gebivakkeerd. Altenmarkt is een gezellig plaatsje tussen prachtige bergen. In de winter wordt het er druk bezocht voor de wintersport en in de zomer vind je er veel wandelaars, klimmers en fietsers. Ook wij hebben hier heerlijke wandelingen met Pep gemaakt.

Na een flinke wandeling vind je daarnaast in het centrum genoeg leuke terrasjes waar je lekkere koffie met kuchen of gebäck kunt bestellen. Dit keer lag onze camping aan de rand van het centrum, waardoor wij overal te voet, of per fiets, gemakkelijk heen konden.

Het is inmiddels hoogseizoen, waardoor het overal drukker is en je op veel camping- plekken een reservering nodig hebt. In Altenmarkt was er gelukkig nog een plekje voor ons vrij, waar wij ons prima 2 weekjes hebben vermaakt. Maikel was nog even druk voor Nedap en ik ben druk met het schrijven van een e-book.

De temperatuur wisselde in Oostenrijk nogal van erg warme 30+ dagen, naar koele dagen met regen. Hierdoor was het soms even uitzoeken waar wij het aangenaamst achter onze laptops konden gaan werken. Soms werd het in de camper echt even te warm om je goed te kunnen concentreren, waardoor wij zowel buiten onder de camperluifel of in de kantine zijn gaan zitten.

Pep lag op zulke warme dagen het liefste onder de camper in koele natte gras. Daarnaast liep er ook een beekje langs de camping, waar hij meerdere keren per dag in kon pootje baden.

Naast de warme 30+ dagen in Altenmarkt, bevonden wij ons vorige week ook in de grootste ijsgrot van de wereld, waar het momenteel 0 graden is. Heerlijk om in af te koelen tijdens warme zomerse dagen!

Voordat je bij die grot komt heb je eerst een flinke, maar erg mooie klim voor de boeg, de berg op. Daarna ga je vergezeld met gids en lantaarntjes de grot door. Wederom een indrukwekkend natuurverschijnsel!

Met de wandeling naar de grot toe meegerekend en de wandeling door de grot zelf, ben je zo’n 3 uurtjes kwijt. Een leuk uitstapje waarbij je kuiten ook lekker getraind worden door de klim en de 1400 traptreden in de grot.

Oostenrijk beviel ons verder erg goed. De mensen waren vriendelijk, er is een mooie natuur, mooie gebouwen, lekker eten en de camping- faciliteiten zijn echt prima verzorgd. Een grappig detail op de camping in Altenmarkt was ‘De oranje ketting’, waar je alle kampeerders mee zag lopen. Met deze ketting kon je de deuren naar de afwasplaatsen en het sanitair openen. Ons deed het vooral ook denken aan de zogenoemde ‘plasketting’ welke je als kleuter om kreeg wanneer je naar de wc moest op school.

Wij verlieten Altenmarkt na 2 weken om via een ‘inkoop- stop’ in Villach, door te rijden naar Slovenië. Eerst hadden wij het idee om een weekendje in Villach op een camping te verblijven, maar dit bleek te ingewikkeld te zijn. Veel campings in Villach zaten volgeboekt, waren erg duur of hadden een ‘iets te spannend animatie- programma’. Zo dachten wij op gegeven moment een gunstig gelegen camping gevonden te hebben, met een prima tarief. Na wat extra informatie bleek dit echter een swingers- camping te zijn! Haha, wij hadden nog nooit van dit bestaan gehoord.

Aangezien wij ons echter beperken tot het zo nu en dan swingen op een dansvloer, sloegen we deze plek even over. Ieder zijn ding.

In Villach werd er in het centrum, op een iets andere manier, ook volop geswingd. Verkleed in lederhose of dirndl gingen de Oostenrijkers daar de stad in voor één of ander zomerfeest. Zo stonden er volop tafels, tenten en podiums door de stad opgesteld en waren de straten versierd met gekleurde slingers en parapluutjes. Erg gezellig!

Na ons stadsbezoek aan Villach besloten wij weer eens een nachtje ‘wild’ te gaan staan. Via een camper- app vonden wij een plaats bovenop een berg bij een burcht, vlakbij de Sloveense grens. Daar eenmaal aangekomen bleek er echter ook één of ander festival bij de burcht te zijn, waardoor dit helemaal vol stond met auto’s en mensen. Gelukkig vonden wij iets verder bovenop de berg ook nog een parkeerplekje, met een prachtig uitzicht over het lager gelegen meer. Daarbij bleken wij geparkeerd te hebben bij de poort van ‘Het Druïdenland’ wat wij ook wel interessant vonden.

De volgende ochtend besloten wij op deze plek eerst nog een mooie, stijle wandeling te maken, naar een waterval. Er waren hier volop wandel en fietsroutes te vinden. ’s Ochtends om 05:00 werden wij dan ook gewekt, omdat er een groep fanatieke wandelaars vanaf onze parkeerplek een flinke tocht voor de boeg gepland hadden. Eenmaal zelf aangekomen bij de waterval konden wij niet verder omhoog klimmen, omdat je daar een klimuitrusting en kabels voor nodig had. Voor Pep was de klim ook wel even goed genoeg zo waardoor wij weer afdaalden en bij het restaurant tegenover onze camper een lekkere kop koffie namen.

Na de koffie vertrokken we toen naar Slovenië. Hier keken wij ook al best een tijd naar uit. Slovenië wordt ook wel ‘Europa in het klein’ genoemd door de diverse natuur en mix van culturele invloeden. Verder heeft het landje slechts 2 miljoen inwoners en spreekt het merendeel goed Engels. Het land is van oudsher een doorreisland, waardoor ze goed ingesteld zijn op reizigers.

De rit over de grens was prachtig én heel spannend. Via een bergpas gevuld met smalle weggetjes, wegwerkzaamheden, haarspeldbochten én regen, trokken wij door het grensgebied. De eerste nacht in Slovenië overnachtten wij in een valei bij Zgornje Jezersko. Hier maakten wij aan het eind van de middag nog een mooie wandeling rondom het meer en vergaapten wij ons ’s avonds aan de sterren. Echt prachtig! Geen ‘lichtvervuiling’ in de valei, waardoor je hier een echt uniek zicht op de sterrenhemel hebt.

De tweede dag reden wij via een bergpas weer even de grens over naar Oostenrijk, om via die kant iets oostelijker Slovenië weer in te kunnen rijden. De bergpas die we dit keer namen bleek niet heel ideaal voor grotere voortuigen, bezorgde ons best wat spannende momentjes, maar bood wel echt schitterende uitzichten over de bergen. Deze bergpas was dan ook zeer geliefd bij motorrijders en (zeer sportieve) wielrenners, die hier handig overheen manoeuvreerden. Andere campers kwamen we hier dus niet tegen. Wat we trouwens wel veel tegenkwamen op deze bergweggetjes waren borden met de tekst ‘Berengebied!’. ’s Avonds maar niet in het donker door de bossen struinen hier.

Omdat het nu nog hoogseizoen is, willen wij de meest toeristische plekken zoals het meer van Bled en Bohinj, nog even mijden. Deze willen wij later aandoen, wanneer het merendeel van de toeristen weer vertrokken is. Het plan is nu om via de noord- en oostkant, vervolgens het centrale binnenland en dan via het zuiden naar het westen (de kust) af te reizen.

Ondertussen heeft ook Maikel zijn laatste werkdag gehad bij Nedap. Dit afscheid verliep anders dan op mijn werk, namelijk via wat lieve afscheidswoorden over Zoom, gecombineerd met online bestelde gebakjes die op kantoor bezorgd werden. Het was een mooie tijd bij Nedap, met veel vrijheid, veel leermogelijkheden en gezellige collega’s.

Nu gaan wij ons samen richten op ons nieuwe avontuur. De aankomende tijd gaan wij dan ook weer volop bezig met de training die wij volgen, het opzetten van een online business en het uitwerken van o.a. mijn e-book. Hoe, en in welke vorm, dit allemaal gegoten wordt.. dat wordt vervolgd. Voor nu zeg ik; Zbogom! Tot de volgende keer!

Comments (1)

Wat een leuke avonturen! Mooi te lezen dat jullie zo genieten!👍

Leave a comment