Tranen in het Liefdesdal en kartoffelsalat in het hoofd

Na zojuist compleet doorweekt de camper ingestormd te zijn door een heftige regenbui, lijkt het mij een prima moment om weer eens een blog te schrijven. Lekker aan onze eet- schrijf- lees- tv en kantoortafel, droog en warm.

We bevinden ons nu een week in Kochel am See. Een mooie plek in Beieren, op een kleine camping aan het meer. We hebben dit keer een regenachtig weekend, maar we vermaken ons hier prima. Zo hebben wij gisteren het leuke plaatsje Bad Tölz bezocht. Dit plaatsje staat bekend om het centrum met de prachtige huizen, in allerlei kleurtjes en met mooie schilderingen erop. Hier hebben wij, voor het eerst sinds onze zes reismaanden, een middag geshopt.

Bij het stadje bevindt zich een camper- parkeerplaats, waar wij Pep even een middagje op de camper lieten passen en lieten uitrusten. Pep heeft namelijk sinds een paar dagen een blessure aan zijn pootje, waardoor hij even niet zoveel op pad mag als hij eigenlijk zou willen.

Waarschijnlijk heeft onze Pep een spier verrekt. Je kunt hier in de omgeving prachtig wandelen en dat hebben wij begin deze week ook uitgebreid gedaan. Tijdens wandelingen kom je hier zomaar mooie watervallen tegen, waar Pep net als een vrolijke, dolle berggeit over de rotsen en door de watertjes heen hopt. Waarschijnlijk heeft hij ergens iets ‘te dol’ gedaan.

Wat het mooie is aan wandelen hier, is dat hoewel deze omgeving best toeristisch is, je tijdens wandelingen soms tijden niemand tegenkomt en bijvoorbeeld helemaal alleen van een waterval kunt genieten, zonder hordes mensen met flitsende camera’s.

Voordat we in het mooie Beieren terecht kwamen, hadden wij ook nog een week vakantie gevierd met onze vrienden Jorg, Anouk en hun baby Lars. We hadden vlak aan de grens bij het Luxemburgse Vianden, nog net in de Duitse Eifel- streek, een huisje gehuurd. Het huisje zelf was wat eenvoudig en laat ik zeggen ‘bijzonder’ ingericht. Zo hadden wij een paarse woonkamer, met een bijpassende kitscherige lamp en een aquarium waarin geen vissen, maar de zegeningen van onze lieve heer te bewonderen waren.

De grootste ‘plus’ van dit huisje was zonder twijfel het privé landgoedje op 400 meter lopen, met ligweide, bos en 3 waterbronnen. Het was deze desbetreffende week ontzettend warm, alle dagen boven de 30 graden, en het was dan ook heel fijn om hier heerlijk in de schaduw te kunnen liggen en te kunnen pootje baden in een ijskoude waterbron.

Voor baby Lars was het deze week veelal iets te warm, waardoor we overdag ons programma op de hitte moesten aanpassen. Wel vermaakten wij ons uitstekend met elkaar. Alle avonden werden er fanatieke spelletjes gespeeld en grappen uitgehaald. Hierbij was vooral Maikel de pineut. Zo kreeg hij op een avond bij het naar bed gaan de schrik van zijn leven toen hij bij zijn enkels gegrepen werd door een lieftallig monster onder zijn bed. Een andere avond lag hij zelf dubbel van het lachen toen alle lampen uitgeschakeld waren en ik mijn bed probeerde te vinden in de keuken, nadat ik daarvoor wat lekkere wijntjes had gedronken.

Op de koelste dagen van die week hebben wij enkele leuke uitstapjes gemaakt. Zo hebben we met zijn allen Vianden bezocht, het kasteel daar bekeken en aan het water lekker gegeten. Een andere dag fungeerde de lieve Lars als ‘excuusbaby’, waardoor wij allen weer even kind konden zijn in het Eifelpark. Hier vermaakten wij ons schaamteloos op de glijbanen, in de rodelbaan en schaterden wij het uit in de wildwaterbaan welke daarnaast ook voor extra verkoeling zorgde.

Jorg en Anouk zijn er daarnaast ontzettend goed in om foute muzieknummers in je hoofd te programmeren. Zo stellen zij muzieklijstjes op, die afgestemd zijn op het desbetreffende vakantieland. Eén van de toppers van deze vakantie was een nummer van hoogstaande kwaliteit; ‘Dicke Titten, Kartoffelsalat’. Waarbij er, een kleine vier minuten lang, weinig anders gezongen wordt dan de titel, aangevuld met een – eveneens herhalende – Olé Olé Olé!

Gelukkig heb ik deze, toch nog na aardig wat moeite, weten over te schrijven met de titelsong van Outlander. Lang leve mijn NLP (neuro linguïstisch programmeren) diploma!

Na deze dolle, maar vooral erg gezellige week hebben wij dit lieve gezin gedag geknuffeld en zijn wij afgerezen naar de Pfalz streek. Hier hadden wij een camping uitgezocht die ook aan een meer lag, in het zogenoemde Liefdesdal. De wandelingen daar – en zwemavondjes in het meer – waren erg leuk, maar de benaming ‘Liefdesdal’ bleek niet zo toepasselijk te zijn. Wij doopten dit zelf na enige dagen dan ook om naar ‘Tranendal’.

Op ons veldje stond namelijk een zekere mevrouw, die alle dagen moord en brand schreeuwde. Het leek werkelijk wel een soap hoe hysterisch deze mevrouw kon schreeuwen en hoe zij ook totaal geen oog leek te hebben voor de omgeving waar zij zich in bevond. Uiteraard was dit voor haar en haar gezin vooral uiterst triest.

De ‘coach in mij’ kreeg hier ook verschillende ideeën over het aanbieden van hulp, maar de complete hysterische (woede) aanvallen, taalbarrière en noodkreten als; ‘Ich habe die Polizei gerufen!’, weerhielden mij hier toch van.

Gelukkig droogden de tranen na enkele dagen op en verliet deze mevrouw het terrein. Niet veel later gingen wij zelf ook weg en kwamen wij na een erg warme reisdag, heel fijn wanneer de airco net kapot is, aan in Beieren. Hier zijn wij vaker geweest en deze streek spreekt ons erg aan. Ook de camping waar wij nu zitten is erg knus en gemoedelijk. Geen tranen meer, slechts wat regendruppels uit de lucht, maar vooral veel moois.

Tot slot werkt Maikel nog twee weken voor Nedap en worden wij daarna ‘Happy Free Birds 2.0’. Vanaf september gaan wij weer volle bak verder met de training die wij volgen en het opzetten van onze eigen online business. Super spannend, maar we hebben er vooral onwijs veel zin in om naast reis, levens en liefdespartners, nu ook businesspartners te worden.

We zijn de afgelopen maanden ontzettend veel aan het lezen, studeren en schrijven en geloven dat de grootste groei, buiten je comfortzone plaatsvindt. Ik vind het dan ook wel toepasselijk om dit keer af te sluiten met één van mijn favoriete quotes, van Abraham Maslow, welke ik vaker gebruik;

 

“One can choose to go back toward safety or forward toward growth. Growth must be chosen again and again; fear must be overcome again and again.”

Abraham Maslow

 

 

Laat een opmerking achter