Snowbirds op Sicilië

Afzakken naar het Italiaanse zuiden

Scilla

Na een onwijs gezellige kerst en oud & nieuw in de Marken, zakten wij af naar het zuiden van Italië. Onze truck-navigatie besloot niet altijd de meest logische routes te kiezen. Dit zorgde voor mooie plaatjes onderweg, maar ook voor zeer uitdagende wegen. We passeerden verschillende krappe dorpjes, bergweggetjes en boswegen. 

Wij proberen om op ‘onbekend terrein’ (afgezien van snelwegen) niet in het donker te rijden, met onze toch best wel flinke camper. Dit lukt niet altijd. Zo belandden wij tijdens één van onze reisdagen op weg naar Sicilië in de schemer achter een schaapskudde terwijl wij een bos uitreden en nog ver verwijderd waren van de bewoonde wereld. 

Schapen op de weg

Verschillende camperplekken en campings, die volgens de eigen websites open zouden moeten zijn, bleken nog dicht te zitten. Opzich niet zo’n ramp, want wij staan ook weleens ‘wild’ geparkeerd. Het is dan alleen een beetje zoeken naar een plek die vertrouwd aanvoelt en waar het risico om een boete te krijgen niet al te groot is. Zo parkeerden wij de camper tijdens deze doorreis onder andere aan het strand ergens in Puglia, waar we ook al een andere Duitse camper zagen bivakkeren. Dit was een prima plekkie.

Hoe lager je afzakt in Italië, hoe lager de wegen scoren

Wij hebben al veel gereisd in Italië en hoe mooi we het land ook vinden, de wegen vinden we veelal minder. Hoe zuidelijker je komt, hoe slechter de wegen ook worden. Zo arriveerden wij na een paar reisdagen en een boottocht van 30 minuten tussen de vrachtwagens, in de havenstad Messina op Sicilië. Naast dat de wegen steeds slechter worden hoe lager je afzakt, worden de verkeersgewoontes er ook niet beter op. Aangekomen in Messina belandden wij op een drie- á vierbaansweg, waar verkeer elkaar van links en rechts inhaalt en er gewoon midden op de weg auto’s geparkeerd worden. Van locals hoorden wij later: “De enige verkeersregel die hier geldt, is dat er geen regels zijn…” Haha, oké dat is duidelijk. 

Nooit meer klagen over België

Wij verlieten Messina en waren dit keer blij dat we een tolweg op konden. “Wanneer je moet betalen voor de weg, dan zal hij wel redelijk goed zijn..” dachten wij. Toen ik op gegeven moment op de snelweg de gaten niet meer kon ontwijken en wij letterlijk het idee hadden vanuit het niets een stoep op te knallen, besloot Maikel dat hij nooit meer zou klagen over België. Dat wil zeggen; over de wegen in België en de grap dat ze daardoor beter één grote brug over België heen kunnen bouwen. Sicilië (Zuid- Italië an sich) verslaat België wat dat betreft met gemak.   

Bivakkeren tussen de snowbirds

Wij deden op Sicilië verschillende campingplekken aan. De eerste lag in het oosten bij Acireale. Hier stonden wij een aantal dagen, voornamelijk in ons uppie op de camping. De camping was ‘open’, maar het douchegebouw was bijvoorbeeld al maanden niet schoongemaakt. Daar zijn ze over het algemeen in Italië minder precies mee dan wij Nederlanders. Net als dat ze verkondigen dat ze warme douches hebben op de camping… Wij hebben in de 1,5 maand dat we op Sicilië verbleven, vooral koude douches gehad. Wel weer goed voor onze doorbloeding, maar lekker is anders. 

Na een paar dagen trokken wij vanuit Acireale door naar het zuiden. Daar blijken de meeste toeristen in de winter periode te verblijven. Hier verbleven wij op verschillende campings, die (op warme douches na) prima in orde waren en ook echt wel redelijk vol stonden. We bevonden ons hier (opnieuw) tussen de wat oudere overwinteraars. Wij leerden hier dat de Amerikanen voor deze doelgroep een mooie omschrijving gebruiken: ‘The snowbirds’. De over het algemeen ‘grijzere’ camperaars die net als ons – en de vogels – in de winter de zon opzoeken. 

‘The bigger the better’ geldt niet op Sicilië

Visje kopen op de markt

Over de Amerikanen op Sicilië hoorden wij van de Siciliaan Roberto ook nog een grappig verhaal. Hij vertelde dat veel Amerikaanse toeristen vooraf aan hun vakantie op Sicilië, de grootst mogelijke campers bespreken. Voor veel Amerikanen geldt tenslotte ‘the bigger the better’. Aangekomen op Sicilië kunnen ze met deze – in hun ogen nog bescheiden campers – zich op Sicilië amper verplaatsen. Het is niet moeilijk om je in bepaalde plaatsjes, of op bepaalde wegen, aardig vast te rijden. Heel wat anders dan in de VS dus…

Lekker met de fiets op pad

Noto bezoeken op de fiets

Wij zijn dan ook in het zuiden van Sicilië lekker met de fiets op pad gegaan. Vooral aan de kust is het over het algemeen vlakker en voor ons Nederlanders goed te doen. Op de fiets zijn wij naar markten gegaan waar je echt voor ‘een appel en een ei’ een zak verse groenten/fruit en verse vis kunt kopen. Heerlijk! Ook heel fijn om je op die manier gemakkelijk tussen het toch best wel chaotische verkeer te kunnen verplaatsen. 

Verder hebben wij op de fiets o.a. het mooie plaatsje Noto bezocht. Noto staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. Het is één van de barokke pareltjes van Sicilië. Als je net als ons van mooie gebouwen en historie houdt, dan is deze plaats zeker een bezoekje waard! 

Sampieri

Tijdens onze tijd op Sicilië verbleven wij het langste op een camping in Sampieri genaamd ‘La Spiaggetta’. Uiteraard weer tussen de snowbirds, waarvan sommige hier zelfs 5 maanden per jaar verblijven. Vanaf deze camping wandel je zo naar de zee, waar je zo’n 2 á 3 kilometer heerlijk over de stranden kunt wandelen. Ideaal ook met honden, die we dan ook volop zagen op de camping. Wij zijn hier ruim 2 weken gebleven en hebben dagelijks genoten van strandwandelingen met onze Pep. Dit plaatsje heeft in de winter maar een paar honderd inwoners, maar biedt in de zomer plaats aan duizenden zon-aanbidders. In het hoogseizoen mag je daar ook niet overal met de honden wandelen, dus de winter periode was hier voor ons perfect! 

Zonsondergangen, bezorgde Sicilianen en ‘gekke’ Duitsers

In het zuiden van Sicilië hadden wij werkelijk waar dagelijks prachtige zonsondergangen om naar te kijken. Zo mooi!

Ook konden wij hier voor het eerst weer rondlopen in onze t-shirts, heerlijk! Dit wekte overigens bij de locals vooral bezorgdheid op. Zo werden wij letterlijk aangesproken op het strand (toen het zonnig en zo’n 20 graden was), dat het daar nog véél te koud voor was. We staken dan ook behoorlijk af tegenover de Sicilianen met hun winterjassen, sjaals en mutsen. Gelukkig maakten de Duitsers het nog net iets bonter dan ons. Die droegen onder hun t-shirt ook nog een korte broek haha… Dat waren dus onze bliksemafleiders wanneer wij lekker op een terrasje van ons wijntje genoten, in ons t-shirt. 

1,5 maand Sicilië: onze mening

De afgelopen jaren zijn niet meer alle toeristen even positief over Sicilië en wat sommige punten betreft kunnen we daar ook inkomen. Er is op verschillende plekken echt een afval probleem. Net als overigens in veel (vooral zuidelijke) plaatsen in Italië. Vuilnis wordt her en der langs de straten of in de natuur gedumpt.

Ook op bepaalde stranden ligt veel glas etc. Daar hield onze Pep nog een flinke snee in zijn poot aan over. Verder zijn niet alle wegen en zeker niet alle plaatsjes ‘oké’ voor een camper. Die van ons heeft flink wat gaten, hobbels en andere uitdagingen te verduren gehad. 

Wel heeft Sicilië ook echt prachtige plekken, die zeker het bezoeken waard zijn! Leuke historische plaatsjes, mooie kustlijnen, wat ‘robuustere’ natuurgebieden en veel verschillende culturele invloeden door de geschiedenis van het eiland. En uiteraard, wat ons betreft letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt; de Etna! 

Etna, letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt

Vanaf dat we aankwamen op het eiland, keek ik al uit naar een bezoek aan de Etna. Deze prachtige vulkaan (en meest actieve van Europa) zagen we tijdens onze rit van noord naar zuid al liggen. Met haar prachtige besneeuwde top is het echt een intrigerend plaatje! Onze laatste week op Sicilië verbleven wij vlakbij de Etna, naast de Alcantara kloof. Een mooie kloof die ontstaan is door een lavastroom en waar je vanaf een informatiecentrum een wandeling naar kunt maken. In het hoogseizoen blijkt het hier ook ontzettend druk te zijn. Dan kun je er bijvoorbeeld raften, zwemmen of een canyoning-excursie boeken. Deze winter kwamen wij hier tijdens het wandelen slecht 2 Duitsers tegen. Wij vinden het heerlijk dat rondtrekken in het laagseizoen! 

Wij besloten onszelf voor onze beider verjaardagen een Etna excursie cadeau te doen. We boekten een groepsexcursie bij gids Roberto, maar door een mazzeltje veranderde dit in een privé tour. Roberto is een super enthousiaste en goed Engels sprekende gids. Hij vertelde ons van alles over vulkanen en vooral ook over de onrealistische onwaarheden die in films vertoond worden. Zo leerden wij o.a. dat lava zich na een uitbarsting slechts met zo’n 40 meter per uur verplaatst en er dus zeer weinig gevaar is voor de omwonenden. Daargelaten dat de lava uiteraard wel veel schade kan aanrichten aan gebouwen etc. 

De besneeuwde Etna

In de nacht voor onze excursie had het gesneeuwd waardoor de Etna voorzien was van een prachtig vers pak sneeuw. Onze excursie begon met een autorit door verschillende Etna dorpjes om zo langzaamaan richting meerdere kraters te gaan. Onderweg kwamen we veel auto’s tegen die allemaal vastzaten in de sneeuw en met sneeuwkettingen aan de gang moesten. Na een korte pauze in een berghut voor koffie en het verzamelen van klimmaterialen, vertrokken wij met Roberto voor een prachtige hike.

Voorzien van sneeuwschoenen en stokken begeleidde Roberto ons naar verschillende kraters waarbij hij ons onderweg uitgebreid vertelde over de flora & fauna, de afzonderlijke kraters en de geschiedenis hiervan. Het was echt super interessant en zo mooi! Het contrast tussen de sneeuw en de warme rode en zwarte kraters vond ik echt schitterend. 

de besneeuwde Etna Sicilie

Ook hadden we met Roberto leuke gesprekken over bijvoorbeeld de (voor)oordelen die wij over de Sicilianen/Italianen hebben en hij over de Nederlanders. Zelf bracht Roberto het onderwerp ‘maffia’ nog even naar boven. Zo vertelde hij welke invloed de maffia uit had geoefend op een familiebedrijf van hem, maar ook hoe het ‘hele heftige’ uit bijvoorbeeld de jaren 80, nu niet meer voorkomt. 

Afsluiter

Genieten op de besneeuwde vulkaan de Etna!

We sloten deze dag met Roberto af in de berghut met wat eten, Siciliaanse wijn en amandelwijn. Een heerlijke afsluiter, van een heerlijke dag! 

Mocht je naar Sicilië willen gaan, denk er dan vooral ook eens over na om dit in de winter periode te doen! De Etna bedekt met sneeuw en heel weinig andere mensen! In de zomer zullen er ongetwijfeld ook weer andere voordelen zijn, maar de donkere kraters van de Etna beklimmen met 35+ graden terwijl het er krioelt van de mensen…, dat spreekt ons toch minder aan. 

Goed, dit was het weer even voor nu. Inmiddels zijn wij al een paar weken terug in onze geliefde Italiaanse Marken. Hier passen wij o.a. een maand op een huis en honden. Daarover later meer… Ciao, ciao! 

P.S. Veel meer foto’s van onze tijd op Sicilië vind je ook op onze instagram .

Leave a comment