Parkeren in tuinen van Noord Slovenië

We zijn inmiddels alweer bijna een maand in Slovenië. Wat een prachtig land! We hadden vooraf al vaak gelezen dat het echt een aanrader is om te bezoeken en keken er ook al maanden naar uit om hier te komen. We kunnen nu al wel concluderen dat dit één van onze favoriete landen is en we hebben nog maar een klein deel gezien.

De eerste dagen in Slovenië verblijven wij op Avtokamp Šmica, een kleine camping in een vallei tussen de Sloveense Alpen. Het is deze week weer bijzonder heet en dan is een te actief programma aan ons, en vooral Pep, niet besteed. Langs de camping loopt een riviertje met laag water, waar we goed in kunnen afkoelen. Pep loopt met zijn hoofd boven water zo naar de overkant. Tijdens deze week heb ik onze website opnieuw vormgegeven en overgezet naar een ander systeem. Dat is de versie die je nu bekijkt. In het plaatselijke postkantoor verstuur ik mijn laptop van Nedap en werkt Marinka aan de laatste hoofdstukken van haar boek.

Vanaf de prachtige vallei waarin Luçe gelegen is rijden we verder naar het noorden. We stoppen onderweg nog even in Mozirje en parkeren aan de zuidkant van dit dorpje (niet wetende dat we hier nog terugkomen) voor kopje koffie in het centrum. Gemiddeld kost een koffie in Slovenië ons 1 euro, dus daar stoppen we graag even voor. Daarna rijden we door naar de boerderij van Irma in het gehucht Golavabuka, vlakbij de koudste stad van het land, Slovenj Gradec. In onze gids lezen we dat het hier ooit zo koud was dat de kinderen van school werden gestuurd omdat de inkt van hun pennen bevroren was. Als we in de buurt van de boerderij rijden, gaan we voor het eerst in Slovenië het asfalt af en rijden door het bos over zandwegen naar beneden. Onze navigatie vindt dit de beste weg voor ons, wat achteraf nogal een omweg blijkt te zijn.

Op de boerderij bij Irma worden we direct hartelijk ontvangen door Dina de hond. Pep helemaal blij. We parkeren achter de schuur, waar nog een Frans gezin met een tent staat. Hier werken we in de middag verder in/onder de typische Sloveense schuur die je hier veel ziet. Boven in de schuur staat op de eerste verdieping een beamer klaar voor filmavonden en op de 2e verdieping kun je slapen in bedden of in het hooi. De onderste ruimte wordt gebruikt voor feestjes, om in te parkeren of, zoals wij de laatste nacht ervoeren, wordt alles omgebouwd tot een karaokebar.

Bij Irma betalen we totaal slechts 9 euro per nacht. We hebben hier ook uitstekend gegeten. Ze maakt een heerlijk ontbijt met eigen- en streekproducten en daarnaast genieten we van een uitgebreid diner. Daarna brengt ze ons wat leuke puzzels die we onder het genot van een flesje wijn maar moeilijk oplossen. Ook het Franse stel dat ons die avond vergezelt breekt hun hoofd over deze ogenschijnlijk simpele 3D-puzzels.

Vanaf de boerderij gaan we inkopen doen in Slovenj Gradec. Eerst LPG tanken, wat hier gelukkig legaal kan met een camper en dan door het stadje in. Terwijl we de stad in lopen zien we een kapper. Snel even naar binnen om te vragen of we hier later op de dag terecht kunnen. Gelukkig kan dit 2 uur later en dus hebben we even de tijd om in de stad rond te kijken. Stad is hier weer een relatief begrip, want met 1 uur, waarvan deels besteed in een typisch Chinese winkel (á la Action) en lekkere lunch zijn we wel uitgekeken. Bij de kapper zijn we beiden in recordtempo een bos haar kwijt. Pep is blij dat hij niet geknipt hoeft te worden en de prijs is minder dan 50% van wat we in Nederland betalen. We komen met 18 euro voor ons tweeën zelfs goedkoper uit dan de 10 euro voor een knipbeurt in Italië. Na wat inkopen bij de Lidl, rijden we terug de bergen in, langs de boerderij, naar het skioord Kope.

Boven op de berg is het heerlijk koel en wandelen we via de skipistes naar de top. Hier vinden we een plek met energiepunten. Er zijn tientallen punten waar je kunt gaan staan en iedere punt is goed voor een bepaald orgaan of lichaamsdeel. Daarnaast is het uitzicht vanaf hier prachtig en kijken we zo, vanaf grote hoogte, bij Irma in de tuin. Vervolgens dalen we weer 8 kilometer af over haarspeldbochten, om op de boerderij terug te komen. Ik ben altijd blij als we beneden zijn op het moment dat ik de remmen begin te ruiken.

Als we heerlijk zitten te relaxen gaat de telefoon en word ik gebeld door een Sloveens nummer. De eigenaresse van de vorige camping vertelt mij dat er een pakket is afgegeven op mijn naam. De laptop van Nedap die ik op de post heb gedaan is niet verzonden vanwege de accu. Er zit dus niks anders op dan weer terug rijden naar Luce en de laptop ophalen.

Na een dag op de camping in Luce te hebben doorgebracht vinden we via internet een interessante ‘home stay’. Een plek op een half uur rijden waar we in de achtertuin bij een huis aan de rivier kunnen kamperen. Het lijkt ons fantastisch om zo in contact te komen met de lokale mensen. Over ons verblijf bij Andrej en Irena lees je meer in onze volgende blog.

Comments (5)

Heerlijk om weer wat van jullie te lezen.. Fijn dat jullie genieten…
Benieuwd naar het boek van Marinka…
Geef Pep een dikke knuffel, en neem er allebei zelf ook 1…

Hey! Wat leuk een berichtje uit Italie😁
Knuffel terug daar! Benieuwd hoe t met jullie en de hondjes gaat.
Ook zo warm daar? Liefs!

Hoi Maikel en Marinka
Ik vind het fantastisch om zo mee te morgen genieten van jullie mooie reis. Deze website vind ik er ook mooier uit zien en is makkelijker te lezen. Ik wens jullie een goede reis verder en kijkt uit naar het volgende verslag. Gr.

Hey Mieke!

Wat leuk om te lezen, dankjewel!
Ja, Maikel heeft de website vernieuwd, nu kunnen we er t.z.t. nog meer mee😉

Nieuwe blogs volgen snel!

Liefs

Weer een leuke blog om jullie avontuur te volgen! Enjoy!

Leave a comment