Gezelligheid in Nederland en een warme kersttijd in de Italiaanse Marken

We zitten inmiddels alweer 3 weken in Italië. Aangezien ons laatste reisblog gepost werd op 20 november, vond ik het hoog tijd worden voor een verse. In de afgelopen 2+ maanden hebben wij namelijk weer genoeg beleefd!

Onze vorige reisblog eindigde bij de terugkeer van Slovenië naar Nederland. Wij verlieten de prachtige Soča rivier in Slovenië om eerst in Duitsland een bezoek te brengen aan het bekende Neuschwanstein.

Kasteel Neuschwanstein

Kasteel Neuschwanstein is één van de bekendste kastelen ter wereld. Dit mede doordat Walt Disney zich hierdoor heeft laten inspireren bij het creëren van zijn thema park evenals voor het kasteel van Doornroosje. Het kasteel ligt in het mooie Beieren en wordt jaarlijks door meer dan een miljoen mensen bezocht. In het hoogseizoen is het dan ook noodzakelijk om vooraf kaartjes te reserveren.

Wij hadden verwacht dat het op een wat miezerige oktoberdag vast niet zo druk zou zijn, maar dat hadden wij mis! Wij verbaasden ons over de groepen toeristen die werkelijk uit alle uithoeken van de wereld leken aan te waaien in dit Duitse plaatsje.

Om bij het kasteel te komen kun je kiezen voor; een stevige klim de helling op, voor een toeristenbus, of wanneer je je echt even koning of koningin wilt voelen in dit sprookjeslandschap, voor een paardenkoets.

Maikel voelt zich zonder koets ook altijd al ‘the king of the world’ en omdat wij wel van wandelen houden, kozen wij voor de klim. Dan hadden wij ook gelijk al even wat calorieën verbrand, die we later met een lekker apfelstrudel weer zouden aanvullen (ruimschoots..).

Boven aangekomen werden we met zo’n 100 man tegelijkertijd toegelaten in het kasteel. Met behulp van een audio recorder (die ze in tig talen klaar hebben liggen) kun je onder begeleiding van een gids door het kasteel lopen. Wij vonden het kasteel echt prachtig! Er is volop fantasie gebruikt om dit kasteel zo te creëren. Je vindt er invloeden uit verschillende culturen, ontzettend kleurrijke creaties en kamers waar je eigenlijk wel veel langer alleen zou willen rondneuzen om alle details te kunnen bekijken. Tijdens de rondleiding werden wij echt een paar keer verrast, terwijl wij (zeker het afgelopen jaar) binnen Europa tientallen kastelen hebben bezocht. Zo kom je bijvoorbeeld tijdens de rondleiding opeens in een grot terecht welke verschillende kamers met elkaar verbindt. Heel verrassend en het werkte prikkelend op onze eigen creativiteit en fantasie!

De terugreis naar Nederland

De rit van Neuschwanstein verder naar Nederland verliep niet helemaal vlekkeloos. Naast de omleidingen, ongevallen en erg lange files kregen wij ’s avonds ook nog een keer autopech. Net op het moment dat alle garages al gesloten waren, knapte een slangetje van de koelvloeistof kapot. Dit zorgde ervoor dat wij noodgedwongen opnieuw langs een weg overnachtten. Ik moet wel zeggen dat het op een ontzettend mooi plekje was, met uitzicht op een kasteel naast een historische brug in het plaatsje Harburg.

De volgende ochtend kwam de pechhulp. Wij hadden verwacht dat ze dit ter plekke wel even zouden kunnen maken, maar niets was minder waar. We moesten direct met de camper de sleepwagen op, om dit vervolgens bij de duurste garage in de buurt te laten repareren. Voor Pep was dit in zijn 3 jarige bestaan de 2e keer dat hij de cabine van een sleepvrachtwagen in moest. Dat vond hij opnieuw super spannend, wat ik mij ook wel kan voorstellen. Maikel moest Pep hoog boven zijn hoofd de lucht in tillen, om hem zo in en uit de vrachtwagencabine te krijgen. Flying high Pep…

Na een paar uur wachten bij de garage, waarbij er 2 jongens met dit slangetje bezig gingen en we vervolgens ook nog mee moesten in een lange testrit, konden we met een belachelijk dure rekening op zak weer verder rijden naar Nederland. Er bleken zegmaar wat onvoorziene haken en ogen in onze verzekeringspolis te zitten.

Even lekker bijkletsen in Nederland

In Nederland verbleven wij bij Maikels ouders. Hier hadden we het hartstikke gezellig en konden wij overdag ook fanatiek aan het werk. In de weken dat wij in Nederland waren hebben we dan ook veel ondernomen. We regelden onze inschrijving bij de KvK, bank- en verzekeringszaken, werkten veel, brachten onze camper weg voor de APK en onderhoud, bezochten veel vrienden en familie, zetten mijn e-book online en vierden er nog net op de valreep mijn 32e verjaardag.

Het was fijn om er zo warm onthaald te worden, iedereen weer te zien en lekker bij te kletsen.

Beladen met een ‘verrassings(kerst)pakket’ van de familie Koopman, Suzannes trouwjurk en een aantal volle verhuisdozen van haar en Erik, vertrokken wij op 21 december weer uit Nederland.

In het voorjaar van 2019 verbleven wij een tijd in de Italiaanse Marken, waar wij de oud-Holtenaren Erik, Suzanne en hun zoon Max leerden kennen. Zij wonen daar op een schitterend plekje in Montelparo. Met hen hadden wij toen hele gezellige uitstapjes gemaakt in de streek en bleven wij daarna ook in contact. Tijdens ons verblijf in Nederland kwam Suzanne met de vraag of wij rond maart wellicht een aantal weken op hun huis en honden in de Marken zouden willen passen. Dat leek ons wel wat!

Eten, eten & eten in Italië

We hadden zelf al bedacht om tijdens de winter eerst richting Sicilië te rijden, om daar wat meer zon mee te pakken. We besloten Erik en Suzanne naar hun kerstplannen te vragen en stelden voor om op de heenweg van Sicilië even langs de Marken te rijden.

Dit ‘even’ breidde zich – aangekomen in Montelparo – steeds meer uit waardoor we uiteindelijk 9 nachtjes bij hen logeerden. En man!… wat hebben we weer een hoop leuke en gezellige dingen meegemaakt in die tijd. Hier een kleine opsomming, omdat ik anders morgen nog aan het typen ben: 

  • Kerstavond, waarbij we gezamenlijk echte Holtense pannenkoeken bakten
  • Zeer uitgebreide (kerst)etentjes bij de Italiaanse buren, die (echt super vervelend) ook nog een uitstekende wijnboerderij hebben
  • Een luxe diner bij Engelsen
  • Een avondbezoek aan een gezellig middeleeuws festival met meer Nederlandse vrienden
  • Mooie wandelingen in de omgeving (met alledrie de honden uiteraard)
  • Een strandbezoek met de honden (inclusief bezoek aan het naastgelegen visrestaurant)
  • Bezoek aan de prachtige camping Picobello van ‘onderbuurvrouw’ Erna Prins
  • Een heus hondenfeestje met Pep, de honden van Erik/Suzanne en die van Erna
  • Nog meer eten.. en nog meer wijntjes.. (met en zonder de Italiaanse buren)
  • Heel veel spelletjes
  • Oud en nieuw met hun Italiaanse vrienden, Nederlandse vrienden, oliebollen, Jenga en Twister
  • Een nieuwjaarsontbijt met oliebollen en champagne

Daarnaast werden er in de tijd dat wij bij hen logeerden ook de varkens geslacht die bij hen op het erf wonen. De varkens zijn van de Italiaanse familie met de wijngaard, die ons ook uitgenodigd hadden voor etentjes.

Hoewel dit slachten ergens wat ‘dubbel’ voelde voor ons, beseffen wij heel goed dat deze varkens waarschijnlijk een beter en minder stressvol bestaan hebben gehad dan veel andere varkens. Daarbij vonden wij ook dat – zolang we zelf af en toe nog wat vlees eten – we ook niet moeten wegkijken voor het proces dat aan zo’n lekker speklapje of sparerib vooraf gaat.

Ook was het wel mooi om te zien dat dit een heel traditioneel familiegebeuren is en dat deze familie zo heel zelfvoorzienend leeft. Ze verbouwen niet alleen hun eigen wijn, maar ook veel groenten en dus vlees. Echt de hele familie, van opa tot kleinkind, was betrokken bij het slachten en verwerken van de varkens. Bij deze jaarlijkse ‘happening’ helpt iedereen mee en wordt letterlijk alles van de varkens gebruikt. Het vlees, organen, maar ook het bloed wordt verwerkt tot allerlei producten: zelfgemaakte worsten, ribbetjes en lokale gerechten van orgaanvlees en bloed.

Twee dagen na het slachten werden wij dan ook uitgenodigd voor de barbecue, waarbij we zowel ribbetjes als het varkensbloed en vele andere hapjes voorgeschoteld kregen. We voelden ons een soort van eregasten toen we samen met Erik, Suzanne, één van hun medewerkers en de Italiaanse opa en oom speciaal in de eetkamer geplaatst werden, terwijl de rest van de familie een plekje in de woonkeuken kreeg toegewezen.

Al met al waren het dagen vol verschillende belevenissen, lieve mensen, veel gastvrijheid, veel eten, nog meer drinken en een boel gezelligheid. Zowel Erik en Suzanne als de Italiaanse en Nederlandse buren zullen we in februari/ maart weer opzoeken.

Comments (2)

Superleuk en gezellig dat jullie alvast een voorproefje , van straks , samen met ons , namen.
😘😉

Zijn weer mooie foto’s en ziet er super gezellig uit met al die ‘Markense’ mensen.
Veel plezier en inspiratie in Sicilië!!

Leave a comment